مزه چش

مزه چش. [ م َ زَ / زِ چ َ / چ ِ ] ( نف مرکب ) چاشنی گیر. که مزه غذا را چشد. چشنده طعم غذا:
در جهان هر که شمس دین لقبند
شاه ایشان توئی به حضرت کش...
سائلان چاشنی چش لقبند
مزه پرسند هرکس از مزه چش.سوزنی.

💡 در دام تو افتادن و تیری ز تو خوردن در پای تو بر خاک تپیدن مزه دارد

💡 به نقل، شور مکن آن دهان شیرین را که باده را مزه ای به ز لب گزیدن نیست

💡 و آن كس كه نه قرآن به او داده شده و نه ايمان، مانند (حنظله ) (هندوانهبوجهل ) است كه بوى خوش ندارد، و مزه اش نيز تلخ است (74)

💡 مزه عمر جنون بوی بهار آمده است نمک مجلس مستان به چه کار آمده است

💡 از میوهٔ آن به دلیل طعم و مزه تلخ‌اش استفادهٔ خوراکی انسانی نمی‌شود اما در خوراک دام مورد استفاده قرار می‌گیرد یا خشک شده و در کارهایی نظیر کود صنعتی استفاده می‌شود.

💡 زهرا با لباس وصله دار در خانه على (عليه السلام ) زندگى كرد، و در آن خانه فرشزينت و لباس نديد، و مزه لذائذ مادى را نچشيد.