لحاظ عام

[ویکی فقه] تصور معنای کلی توسط واضع هنگام وضع است.
لحاظ عام، مقابل لحاظ خاص بوده و عبارت است از تصور معنای کلی توسط واضع در هنگام وضع و التفات نفس وی به آن، برای برقراری رابطه وضعی بین لفظ و آن معنا، مانند: وضع اسمای اجناس، که واضع در هنگام وضع، معنای کلی را در نظر گرفته و لفظ انسان را در برابر همان معنای عام و کلی وضع می کند

💡 از آنجا كه بعضى از اين آيات از لحاظ عام و خاص بودن يا اطلاق و تقييد يااجمال و تفصيل، ناسخ و منسوخ، حاكم و محكوم و ساير شؤ ون ديگر احتياج، بهتوضيح دارد، چنانكه اعمالى براى مكلّفين هست كه در اين آيات تشريع شده، لذا نيازىبه مصدر دومى پيدا مى كنيم كه عبارت از ((سنّت )) باشد و منظور از آن، گفتار معصوميا فعل يا تقرير اوست (31).