برنوس

مترادف‌ها

عبا، شنل، ردا

لغت نامه دهخدا

برنوس. [ ب َ / ب ُ ] ( اِ ) لشکر و لشکری. ( برهان ) ( از آنندراج ). قشون و لشکر سپاه. ( ناظم الاطباء ). || ( اِخ ) نام یکی از سپه داران است. ( برهان ). برنوش. و رجوع به برنوش شود.

فرهنگ فارسی

لشکر و لشکری قشون و لشکر و سپاه.

دانشنامه آزاد فارسی

بِرِنوس (قرن ۳پ م)(Brennus)
رئیس سلت های گالاتیا یا غلاطیه در آسیای صغیر (قرن ۳پ م). گُل ها را در دو حمله به مقدونیه و تراس (تراکیه) رهبری کرد. گُل ها در دومین حمله تا دِلفی پیش رفتند (۲۷۹پ م) ولی مقاومت دلیرانۀ شهروندان، آنان را عقب راند. سرانجام بِرنوس خودکشی را به عقب نشینی ترجیح داد.

جمله سازی با برنوس

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 در کتابهای کهن اروپایی از کسی به نام برنیوس نام برده شده که روم را شکست داد و شاید این شخصیت جلوه‌ای از دو برنوس تاریخی بوده باشد.

💡 بو برنوس ۳۷۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.

💡 بو برنوس یک روستا در الجزایر است که در ام عسل واقع شده‌است.

💡 آن پیرمرد سالخورده، برنوس تاریک خود را بر شانه‌هایش انداخت و در میان باد سرد کوهستان، به سمت دهکده راهی شد.

💡 در داستان‌های تاریخی، جنگجویان اغلب برنوس‌های ضخیمی به تن می‌کردند تا در برابر سرمای شدید بیابان و آسیب‌های احتمالی محافظت شوند.

💡 او با پوشیدن یک برنوس رنگی و بلند، سعی داشت خود را از نگاه کنجکاو رهگذران در بازار شلوغ پنهان کرده و حرکت کند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران