حسرتا

حسرتا. [ ح َ رَ ] ( ع صوت ) دردا. درداو حسرتا! لفظی که نمودن تحسر را گویند:
حسرتا کان تن سررشته ز جان
صید گردون ناکس دون شد.مسعودسعد.دردا و حسرتا که عنانم ز دست رفت
دستم نمی رسد که بگیرم عنان دوست.سعدی.

دردا واحسرتا

[ویکی الکتاب] معنی حَسْرَتَیٰ: وا حسرتا
ریشه کلمه:
حسر (۱۲ بار)
«یا حَسْرَتا» در اصل «یا حَسْرَتِی» بوده (حسرت به یاء متکلم اضافه شده است) و «حسرت» به معنای اندوه و غم بر چیزهایی است که از دست رفته و پشیمانی به بار آورده است.
«راغب» در «مفردات» می گوید: این کلمه از مادّه «حسر» (بر وزن حبس) به معنای برهنه کردن و کنار زدن لباس است، و از آنجا که در موارد ندامت و اندوه بر گذشته، گویی پرده های جهل کنار رفته، این تعبیر به کار می رود.

💡 دردا و حسرتا که به جز بار غم نماند با ما به یادگاری از آن روزگار ما

💡 دردا و حسرتا که از امروز تا به مرگ ما سست ابر ماندیم، ایشان فراخ... ون

💡 ان اشـد النـاس حـسـرة يـوم القـيـامـة الذيـن وصـفـواالعـدل ثـم خـالفـوه، و هـو قـول الله عـزوجـل انتقول نفس يا حسرتا على ما فرطت فى جنب الله:

💡 (از هـمه مردم متاءسف تر در روز قيامت كسانى هستند كه طريقه حق و عدالت را براى مردمتـوصـيـف كـردنـد سـپـس خـود بـه مـخـالفـت بـرخـاسـتـنـد و ايـن هـمـان اسـت كـه خـداونـدمتعال مى گويد: ان تقول نفس يا حسرتا على ما فرطت فى جنب الله.

💡 بـتـرسـيـد از روزى كـه هر كسى به خود مى گويد: وا حسرتا بر من از آن ستمها كه بهدرگاه خدا روا داشتم، اعتراف مى كنم كه به راستى از مسخره كنندگان بودم (56).