بلبن

بلبن. [ ب َ ب َ ] ( اِ ) خرفه را گویند و به عربی فرفخ و بقلةالحمقاء خوانند. ( برهان ).پرپهن. ( از آنندراج ). بقلةالحمقاء. ( الفاظ الادویة ).و بخاطر میرسد که این لفظ پلپهن باشد، به هر دو بای فارسی و زیادتی ها، چه «را» را به لام بسیار بدل کنند. ( از جهانگیری ). فرفهن. فرفخ. رجوع به خرفه شود.
بلبن. [ ب َ ل َب َ ] ( اِخ ) ملقب به غیاث الدین و الغخان. نهمین از سلاطین مملوک هند. رجوع به غیاث الدین ( بلبن... ) شود.
بلبن. [ ب َ ل َ ب َ ] ( اِخ ) ابن جلال الدین. از حکام بنگاله. رجوع به عزالدین ( بلبن... ) شود.

= خرفه

( اسم ) خرفه پرپهن فرفهن فرفخ بقله الحمقائ.
ابن جلال الدین. از حکام بنگاله.

💡 به گیاه پرپهن در این سرده نیز خرفه می‌گویند. بلبن یا بلبهن نیز نام های باستانی این گیاه است که در نزهت نامه علایی آمده است.

💡 مولد خواجه عبیدالدین به نام یکی از دهات سهرند است. در ایام شاهزاده محمدبن غیاث‌الدین بلبن به مقامی ارجمند رسید و به لقب «فخرالملک» ملقب گردید. ولی بعد به اتهام دستبرد به پول و اموال دولتی گرفتار شد و به زندان افتاد. تاریخ وفاتش معلوم نیست. به احتمال قوی پیش از قتل ممدوح خود در سال ۶۸۴ هجری، جهان را بدرود گفت. وی عالم و فاضل و شاعری ماهر بود.

💡 فریدالدین گنج شکر دارای ۶ پسر و ۴ دختر بوده‌است که غالباً در زمره صوفیان به‌شمار می‌رفتند. به‌نظر می‌رسد که شیخ ۳ بار ازدواج کرده باشد و به گفته غلام سرور لاهوری یکی از زنانش، دختر غیاث‌الدین بلبن، پادشاه دهلی بوده‌است و ممکن است این ازدواج قبل از پادشاهی غیاث‌الدین انجام‌گرفته باشد و خواجه مخدوم علی احمد صابر کلیری دامادش بوده‌است.