خداب

خداب. [ خ َدْ دا ] ( ع ص ) کذاب. دروغگو. غدار. ( از ناظم الاطباء ). رجوع به کلمه خدب در این لغت نامه شود.

کذاب دروغگو

💡 و دارای دو زیارتگاه ساسانی به نام پیر خدابین و پیرآگاه/

💡 ز خود بینی نخواهی دید آن ذوقی که ما داریم خدابین شو که غیر او چو بینی هوا بینی

💡 از خودی چشم بپوشان اگر اهل دینی که خدابین نشود دیده هر خودبینی

💡 با خودی ره نتوان برد به یزدان صائب هر که پوشد نظر از خویش خدابین گردد

💡 ز پیشت ای خدابین دور گردان حقیقت خویشتن را نور گردان

💡 حقیقت اینست مردان خدابین چنین دیدند او دان و خدابین