صاخه

( صاخة ) صاخة. [ خ َ ] ( ع اِ ) آماسیدگی استخوان از گزیدگی یا کوفتگی که اثر آن باقی باشد. || داهیه. بلا. ( منتهی الارب ). و رجوع به صاخ شود.
صاخة. [ صاخ ْ خ َ ] ( ع ص، اِ ) آواز سخت که گوش را کر کند. || قیامت. || بلا و سختی. ( منتهی الارب ).

آواز سخت که گوش را کر کند

💡 اين جمله اشاره است به سرانجام آن تدبيرى كه در اين آيات ذكر شده بود، تدبير عامربوبى و تدبير خصوصيش در رابطه با انسان، و اينكه اين تدبير سرانجامش بهكجا منتهى مى شود، و امرى كه خداى تعالى به انسانها كرد تا او را بندگى كنند، آياانسان اين امر را به انجام رسانيد يا خير ؟ و آن سرانجام همان روز صاخه (قيامت ) است،كه انسان جزاى اعمال خود را دريافت مى كند.

💡 كلمه صاخه به معناى صيحه شديدى است كه از شدتش گوشها كر شود، و منظور از آننفخه صور است.

💡 خـداونـد قـيـامت را به اين اسمها ناميده است: واقعه، راجفه،طـامـه، صاخه، حاقه، ساعه، يوم النشور، يوم الحسره،يـوم النـدامـه، يـوم المـسـاءله، يـوم النـدم، يـومالفـصـل، يـوم الحـق، يـوم الحـساب، يوم المحاسبه، يومالتـلاق، و يـوم لا ينفع مال و لابنون الا من اتى الله بقلبسليم.(31)