رحمن

رحمن. [ رَ ما ] ( ع ص ) رحمان. ( ناظم الاطباء ): بسم اﷲ الرحمن الرحیم؛ بنام خداوند بخشاینده مهربان. و رجوع به رحمان شود.
رحمن. [ رَ ما ] ( اِخ ) الرحمن. نام سوره پنجاه وپنجم از قرآن کریم، در مکه نازل شده و دارای 78 آیه است:
معشرالجن سوره رحمن بخوان
تستطیعوا تنفذوا را بازدان.مولوی.

یا الرحمن نام سوره پنجاه و پنجم از قر آن کریم در مکه نازل شده و دارای ۷۸ آیه است.

💡 قرآن چو به حرف آمد و مخلوق شد انسان آن سورهٔ رحمن شد و این صورت رحمان

💡 از حضرت صادق عليه السلام مرويستكه هر كه در روز عاشوراء هزار مرتبه سوره(اخلاص ) بخواند، خداوند رحمن نظر كند به او و كسى را كه خداوند رحمن نظرفرمايد عذاب نكند هرگز. ظاهرا مراد، نظر رحمت و شفقت است.

💡 تفسير ديگرى كه قبلا نيز به آن اشاره كرده ايم اين است كه اين حروف ممكن است اشاراتو رموزى براى نامهاى خدا و نعمتهاى او، و مسائل ديگر باشد، فىالمثل در سوره مورد بحث سوره شورى (ح ) را اشاره به رحمن (م ) را به مجيد (ع) را به عليم (س ) را به قدوس و (ق ) را به قاهر دانسته اند.

💡 رحمن است روزی‌گمار و دشمن‌پرور، خالق خیر و شر، مبدع عین و اثر، نگارنده آدم نه از مادر نه از پدر.

💡 2 تعادل ميان راءفت و خشونت، لازم است. خدايى كه رحمن و رحيم است، قصاص را رمز حيات مى داند. (لكم فى القصاص حياة )

💡 «یا أَبَتِ إِنِّی أَخافُ» ای پدر میترسم من «أَنْ یَمَسَّکَ عَذابٌ مِنَ الرَّحْمنِ» که بتو رسد عذابی از رحمن «فَتَکُونَ لِلشَّیْطانِ وَلِیًّا». (۴۵) تا بکام دیو شوی و از کسان وی.