حرمی

حرمی. [ ح َ رَ می ی ] ( ع ص نسبی ) منسوب است به حرم اﷲ از حیث ولادت یا اقامت بدانجا. ( سمعانی ). و بعضی گفته اند منسوب به حرم مکه چون از غیر نوع آدمی باشد: ثوب حرمی.
حرمی. [ ح ِ می ی ] ( ع ص نسبی ) منسوب به حرم مکه یا مدینه چون از نوع آدمی باشد: رجل حرمی.
حرمی. [ ح َ ما ] ( ع اِ ) حَرْمی ̍ واﷲ؛ به معنی اما واﷲ است؛ یعنی سوگند با خدای.
حرمی. [ ح َ ما ] ( ع ص ) نعت است از حِرام. ج، حَرامی ̍، حرام.
حرمی. [ ح َ رَ ] ( ع اِ ) سجاده. احرامی در تداول فارسی.
حرمی. [ ح َ رَ ] ( اِخ ) ابن الهیثم. ابن الجوزی شعری از عمربن عبدالعزیز را بوسیله او نقل کرده است. ( سیره عمربن عبدالعزیز ص 226 ).
حرمی. [ ح َ رَ ] ( اِخ ) ابن حفص، مکنی به ابوعلی. تابعی است.
حرمی. [ ح َ رَ ] ( اِخ ) ابن عمارةبن ابی حفصة، مکنی به أبی روح. تابعی است. مقاتل بن سلیمان از وی نقل کند. ( وفیات الاعیان ابن خلکان ج 2 ص 233 ).
حرمی. [ ح َ رَ ] ( اِخ ) ابوعثمان الحرمی. ابن عبدربه داستانی از مجلس بحث و مفاخره میان معاویه و عده ای از بنی هاشم را از او نقل کرده است. رجوع به عقدالفرید چ محمد سعید العریان ج 4 ص 91 شود.
حرمی.[ ح َ رَ ] ( اِخ ) احمدبن محمدبن اسحاق بن ابی خمیصة.
حرمی. [ ح َ رَ ] ( اِخ ) عبداﷲبن یزید، مکنی به ابوقلابه. مستوفی او را در عداد تابعان شمرده گوید به سال 104 هَ. ق. در شام نماند. ( تاریخ گزیده ص 246 ).
حرمی. [ ح َ رَ ] ( اِخ ) عماره عتکی. محدث و ثقة است.

عماره عتکی محدث وثقه است

💡 چه بسته ای ره پیغام، محرمان چو شدند کبوتر حرمی، قاصد صبایی هست

💡 کمند سعدی اگر شیر شرزه صید کند تو در کمند نیایی که آهوی حرمی

💡 بگشای از آن طره پرتاب خمی بند آزاد کن از زحمت مرغان حرمی چند

💡 امامزاده و حیاط آن بازسازی شده و در داخل امامزاده حرمی که روی آن با ضریح تزئین شده وجود دارد.

💡 در حرمی‌که آسمان سجده نیارد از ادب از چه متاع دم زند بیدل بینوای ما

💡 آشنای حرمی بوده‌ام از جذبهٔ عشق که در آنجا گذر محرم و بیگانه نبود