حثمه

( حثمة ) حثمة. [ ح َ م َ / ح َ ث َ م َ ] ( ع اِ ) الاکمة الحمراء. و قال الازهری الاکمة و لم یذکر الحمراء قال و یجوز تسکین الثاء. ( معجم البلدان ). پشته خرد سرخ یا سیاه از سنگها. || هَرِ بینی. || ارنبه بینی. پره بینی. || اسب کره کوچک. ج، حثام. ( منتهی الارب ).
حثمة. [ ح ُ م َ ]( ع اِ ) جای فروریختن آب نزدیک سدّ. ( منتهی الارب ).
حثمة. [ح َ م َ ] ( اِخ ) رجوع به ابوحثمة و منتهی الارب شود.
حثمة. [ح َ م َ ] ( اِخ ) نام زنی است از عرب. ( منتهی الارب ).
حثمة. [ ح َ م َ ] ( اِخ ) جائی است به مکة قرب الجزورة من دارالأرقم. و برخی گفته اند: حثمة سنگهائی است در ربع عمربن الخطاب ( رض ) به مکة. و در حدیث است که گفت: انی اولی بالشهادة و ان الذی أجنی من الحثمة لقادر علی ان یسوقها الی... مهاجربن عبداﷲ مخزومی گوید:
لنساء بین الحجون الی الحثمة
فی مظلمات لیل و شرق
قاطنات الحجون اشهی الی النفس
من الساکنات دور دمشق
یتضوّعن ان یضمّخن بالمسک
ضماخاً کانه ریح مرق.( معجم البلدان ).

💡 در فوت عمر زنان مى گريستند دختر ابى حثمه چنين ندبه مى كرد:

💡 كه پس از دفن عمر به سراغ على رفتم و خواستم سخنى از او درباره عمر بشنوم. علىبيرون آمد در حالى كه سر و صورتش را شسته بود و هنوز آب مى چكيد و خود را در جامهاى پيچيده بود و مثل اين كه ترديد نداشت كه كار خلافت بعد از عمر بر او مستقر خواهدشد. گفت: دختر ابى حثمه راست گفت كه گفت: لقد قوم الاود...

💡 همچنین با توجه به نقل قول طبری از سهل بن ابی حثمه (متولد سال سوم هجری)، محتمل است که وی نیز سیره‌ای نگاشته باشد.

💡 ولى برخى از متتبعين عصر حاضر از مدارك ديگر، غير از طبرى داستان را بهشكل ديگر نقل كرده اند و آن اين كه على پس از آنكه بيرون آمد و چشمش ‍ به مغيره افتادبه صورت سؤ ال و پرسش فرمود: آيا دختر ابى حثمه آن ستايشها را كه از عمر مىكرد، راست مى گفت ؟