نان تهی

نان تهی. [ ن ِ ت ُ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نان بی نانخورش. ( ناظم الاطباء ). نان خالی. نان پتی:
کوفته در سفره ما گو مباش
کوفته را نان تهی کوفته ست.سعدی.روده تنگ به یک نان تهی پر گردد
نعمت روی زمین پر نکند دیده تنگ.سعدی ( گلستان چ یوسفی ص 175 ).

نان بی نانخورش. نان خالی

💡 شکم نمودن از نان تهی نه روزه اوست ز غیر او دل خود کن تهی بسر و علن

💡 گفت یک نان تهی او را دهید از غم این مرد مفلس وارهید

💡 هرکجا باشد قناعت آبیار اتفاق پهلوی از نان تهی ایجاد گندم می‌کند

💡 گند پیری گفت که‌ش خوردی بریخت «مر مرا نان تهی بود آرزو»

💡 گفتا که بسی کرده ام اندیشه نان تهی و نام نکو بهتر

💡 نه نان دادند نفس مشتهی را نه بر‌خوردند یک نان تهی را