جلاله

( جلالة ) جلالة. [ ج َ ل َ ] ( ع مص ) در همه معانی رجوع به جَلال شود.
- لفظ جلالة، اسم جلالة؛ لفظ اﷲ است که در جزوی از اجزای مصحف مجید متواتر پهلوی هم واقع شده و بنا بر تکرار جلالتین گویند. ارباب تفسیر نوشته اند که در اثنای قرائت جلالتین هر دعا که شود درجه قبول یابد. بعضی گویند اسم اعظم همین است. ( آنندراج ).
جلالة. [ ج ُ ل َ ] ( ع ص ) مؤنث جُلال بمعنی بزرگ وبزرگ قدر. || ناقه بزرگ. ( منتهی الارب ).
جلالة. [ ج ُل ْ لا ل َ ] ( ع ص ) مؤنث جُلاّل. ( منتهی الارب ). رجوع به جلال شود.
جلالة. [ج َل ْ لا ل َ ] ( ع ص ) حیوانی که پلیدی انسان خورد. ( ناظم الاطباء ). ماده گاو پلیدی خوار. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و در حدیث است: نُهی عن لحوم الجلالة. ( اقرب الموارد ). نُهی عن لبن الجلالة. ( منتهی الارب ).

حیوانیکه پلیدی انسان خورد ماده گاو پلیدی خوار.

اسم: جلاله (دختر) (عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: jalāle) (فارسی: جلاله) (انگلیسی: jalale)
معنی: بزرگوار، عظمت، بزرگی، ( مؤنث جلال )، جلال

💡 و اگر مخطیی گوید: «سمع محل خبر است و بصر موضع نظر و دیدار خداوند جل جلاله فاضل‌تر از شنیدن کلام وی باشد، باید تا بصر فاضل‌تر از سمع باشد.»

💡 هُوَ الَّذِی یُصَوِّرُکُمْ فِی الْأَرْحامِ کَیْفَ یَشاءُ الآیه... سخن درین از دو وجه است: یکی در اثبات صورت آفریدگار جل جلاله و عز شانه، دیگر در بیان قدرت وی و اظهار نعمت و بر نهاد منت در تقدیر و تصویر خلق. اما در اثبات صورت خالق خبر درست است از مصطفی ص: «خلق آدم علی صورته و طوله ستون ذراعا.»

💡 بدان که فقیر آن بود که چیزی که وی را بدان حاجت بود ندارد و به دست وی نبود و آدمی را اول به وجود خود حاجت است، آنگاه به بقای خود حاجت است، آنگاه به غذا و به مال و به چیزهای بسیار، و از این همه چیز به دست وی نیست. وی در این همه نیازمند است و غنی آن بود که از غیر خود بی نیاز بود. و این جز یکی نیست جل جلاله.

💡 5 - نمازگزار به اين صورت نيّت مى كند كه: نماز مى گزارم بر اين ميّت به صورتواجب و به جهت وجوبش، و براى اينكه بدين وسيله خداوند - جلّ جلاله - را از آن جهت كهزيبنده پرستش و بندگى است، عبادت نمايم.

💡 این خبر دلیل است که اعمال و احوال بندگان را جمله بنا بر تقدیر است. پیش از آفرینش ایشان اللَّه بر ایشان نبشته و حکم کرده و قضا رانده و جز آن که نبشته و حکم کرده بر سر ایشان نرود و تغییر و تبدیل در آن نشود چنانک گفت جلّ جلاله: «ما یبدّل القول لدیّ».

💡 و چون ضميرى كه به لفظ جلاله (اللّه ) بر مى گردد هميشه در قرآن كريم ضميررفع است نه نصب يعنى هيچ نفرموده (لا اله الا اياه ) از اينجا مى فهميم در كلمه (الا)الاى استثناء نيست، چون اگر استثناء بود، بايد مى فرمود: (لا اله الا اياه ) نه (لااله الا هو)، بلكه وصفى است به معناى كلمه (غير) و معنايش اين است كه هيچ اله به غيراللّه موجود نيست.