بت شکن

بت شکن. [ب ُ ش ِ ک َ ] ( نف مرکب ) که بت شکند. که بتها را براندازد. بت شکننده و خراب کننده بتخانه و زایل کننده بت پرستی. کسی که بت می شکند. ( ناظم الاطباء ):
بنمای بما که ما چه نامیم
وز بتگر و بت شکن کدامیم ؟نظامی.با منت خطاست هم نشستی
من بت شکن و تو بت پرستی.نظامی.بت شکن بوده است اصل اصل ما
چون خلیل حق و جمله انبیا.مولوی.از نصیحتهای تو کر بوده ام
بت شکن دعوی و بتگر بوده ام.مولوی.بت شکن باش تا که چست شوی
بت رها کن که تندرست شوی.اوحدی.من بت شکنم نه بت فروشم.؟- ابراهیم بت شکن؛ کنایه از ابراهیم خلیل اﷲ است.
- محمود بت شکن؛ کنایه از سلطان محمود غزنوی فاتح برخی نواحی هند و از آن جمله سومنات و شکننده بتهای آن بت خانه است:
محمودوار بت شکن هندخوانش از آنک
تاراج هند آز کند لشکر سخاش.خاقانی.

که بت شکند

💡 این نه بس دل را که دلبر دست در خونش کند این نه بس بت را که باشد چون خلیلش بت شکن

💡 رنجه مساز دل اگر، خون شدت از پدر جگر؛ زان پسر و پدر نگر بت شکنی و بت گری

💡 توئی در کعبه اینجا بت شکن باش چو حق دیدی بحق بنمای دین فاش

💡 نتوان به دخل زلف سخن را ز دست داد هم بت شکن به موقع و هم بتگری بجاست

💡 معاندان بت پندار جمله بشکستند که کار بت شکنی رونق تمام گرفت

💡 هرچه غیر از اوست، سد راه من آن بت ست و غیرت من، بت شکن