بدائع
لغت نامه دهخدا
بدائع. [ ب َ ءِ ] ( ع ص ِ، اِ ) بدایع. ج ِبدیعة. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). ج ِ بدیع. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به بدایع و بدیعة شود.
فرهنگ فارسی
( اسم ) جمع بدیعه تازهها نو آیینها نوها: بدایع اشعار.
جمله سازی با بدائع
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.