دل دل کردن

دل دل کردن. [ دِ دِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) مردد ماندن. تردید. دودلی. مردد بودن. دودل بودن. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). تردید داشتن. دودلی و بی تصمیمی. مردد بودن در اقدام به کاری یا دست بازداشتن از آن. ( فرهنگ لغات عامیانه ). دلادل کردن. ( فرهنگ عوام ). || بی قراری کردن. ( غیاث ). اضطراب و بی قراری کردن. ( آنندراج ):
کی به دست سنبل فردوس دل خواهیم داد
تا که در سودای زلف یار دل دل می کنم.صائب ( از آنندراج ).- دل و دل کردن؛ اضطراب و بی قراری کردن. ( آنندراج ).
- || اظهار بی قراری کردن با گفتن لفظ «دل و دل »:
دنبال چشم او دل و دل کرده می روم
وز گریه راه را همه گل کرده می روم.سنجرکاشی ( از آنندراج ).

مردد ماندن. تردید.

💡 دل و دلبر به چه دل بر شکنم بر سر دل دل گذارم نتوانم که ز دلبر گذرم

💡 مرا کام دلی زان دلستان نیست چه کام دل دلی اندر میان نیست

💡 بعد این سرّ غمت را نکنم فاش به دل دل دیوانه کجا محرم اسرار من است؟

💡 بشرط آنک آن دل دل بود زیراک بیشتر خلق نفس را از دل بنشاسند

💡 با وجود آنکه آتش زد مرا در جان و دل دل نمی خواهد که سویش دود آهی بگذرد

💡 در عشق اگر به زور و زر کار نکوست در کیسه مرا زر است و دل دل نیروست