دلادل

کلمه «دلادل» در زبان فارسی عامیانه به معنای پر تا لب و لبالب از چیزی بودن است و حالت سرریز شدن را می‌رساند. این واژه زمانی به کار می‌رود که ظرفی آن‌قدر پر باشد که دیگر جایی برای افزودن چیزی باقی نمانده باشد. مثلاً وقتی می‌گوییم حوض دلادل آب است یعنی آب تا لبه‌های حوض رسیده و کاملاً پر شده است. این کلمه برای مایعاتی مانند آب، روغن یا شیر بیشتر استفاده می‌شود و حالت انباشته بودن را نشان می‌دهد. «دلادل» از نظر معنایی نزدیک به واژه‌هایی مانند لبالب، مالامال و لمالم است. در متون قدیمی و یادداشت‌های لغوی نیز این واژه به همین معنای پر شدن کامل آمده است. عبارت «دلادل شدن» به معنای پر شدن و مملو شدن یک ظرف یا فضا از چیزی است. این واژه بیشتر در گفتار عامیانه و توصیف‌های ساده و تصویری به کار می‌رود. کاربرد آن باعث می‌شود حالت پر بودن به صورت محسوس و قابل تصور بیان شود.