خاره کت

خاره کت. [ رَ ک َ ] ( اِخ ) نام موضعی است از انازنکوه متعلق بهزار جریب. ( سفرنامه مازندران و استرآباد رابینو ص 122 بخش انگلیسی ).

نام موضعی است از انازنکوه متعلق بهزار جریب.

💡 نسیم خلق تو گر در ضمیر وی چو خضر بخاره بر گرد بر دمد ز خاره خضر

💡 مگر شرارهٔ تیغ تو دید روز مصاف که آتش از فزع او به صلب خاره خزید

💡 رحمتی بر من نیارد در چنین فصلی نگار چون دل سنگین او دانم که سنگ خاره نیست

💡 زمین چو تخته پولاد شد ستاره چو اخگر نسیم سونش الماس گشت و خاره چو بسد

💡 حسام دین چوبدان وقت نیزه بردارد به نیزه سفته ‌کند سنگ خاره و آهن