دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] تشبیه جوان (قرآن). خدمتکاران بهشتی، خادمانی ویژه اند که عاشقانه و پروانه وار پذیرایی می کنند.
تشبیه نوجوانان طواف کننده بر گرداگرد بهشتیان، به مروارید نهفته در صدف:•ویطوف علیهم غلمان لهم کانهم لؤلؤ مکنون «و (برای پذیرایی آنان) پسران نوجوان بهشتی خاص آنان گردشان می گردند که گویی (در زیبایی و صفا) مرواریدی نهفته (در صدف) اند.»عبارت «لُؤْلُؤٌ مَکْنُونٌ» در قرآن ۲بار آمده است: یک بار درباره همسران بهشتی و یک بار درباره خادمان بهشتی. مروارید در درون صدف به قدری تازه و شفاف و زیبا است که حد ندارد هر چند در بیرون صدف نیز قسمت زیادی از زیبایی خود را حفظ می کند ولی گرد و غبار هوا و آلودگی دست ها هر چه باشد از صفای آن می کاهد، خدمتگزاران بهشتی آن قدر زیبا و سفید چهره و باصفا هستند که گویی مرواریدهایی در صدف اند! تعبیر به" یَطُوفُ عَلَیْهِمْ " (بر آنها طواف می کنند) اشاره به آمادگی دائمی آنها برای خدمت است.گرچه در بهشت نیازی به خدمتکار نیست، و هر چه بخواهند در اختیار آنها قرار می گیرد، ولی این خود احترام و اکرام بیشتری برای بهشتیان است.در حدیثی آمده است که از رسول اکرم ص سؤال کردند اگر خدمتگزار همچون مروارید در صدف باشد، مخدوم یعنی مؤمنان بهشتی چگونه اند فرمود:و الذی نفسی بیده فضل المخدوم علی الخادم کفضل القمر لیلة البدر علی سائر الکواکب: برتری مخدوم بر خدمتگزار در آنجا همچون برتری ماه در شب چهارده بر سایر کواکب است.تعبیر به" لهم" نشان می دهد که هر یک از مؤمنان خدمتگزارانی مخصوص به خود دارد.و از آنجا که بهشت جای غم و اندوه نیست آن خدمتگزاران نیز از خدمت مؤمنان نهایت لذت را می برند.
تشبیه به مروارید پراکنده
تشبیه نوجوانان طواف کننده بر گرداگرد بهشتیان، به مروارید پراکنده:•ویطوف علیهم ولدن مخلدون اذا رایتهم حسبتهم لؤلؤا منثورا «و بر گرد آنها پسرانی جاودانی (در طراوت و نوجوانی) و دستبند و گوشواره دار (به خدمت) می گردند که چون آنها را ببینی پنداری مرواریدی غلتان و پراکنده اند.»«وِلْدانٌ مُخَلَّدُونَ» به معنای جوانانی است که گوشواره معروف به" خلدة" را به گوش دارند. و منظور از اینکه فرمود: تو گمان می کنی که لؤلؤ منثوراند، این است که آن خدمتگزاران آن قدر صفای لون دارند، و آن قدر چهره هایشان نورانی است که نور رویشان به روی یکدیگر می تابد، تو گویی در مجالسی که ایشان خدمت می کنند لؤلؤ نثار کرده اند.
