لغت نامه دهخدا
دودویه. [ دُ دُ ی ِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان کوهمره سرخی بخش مرکزی شهرستان شیراز. 147 تن سکنه. آب آن از چشمه. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7 ).
دودویه. [ دُ دُ ی ِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان کوهمره سرخی بخش مرکزی شهرستان شیراز. 147 تن سکنه. آب آن از چشمه. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7 ).
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 مقر اصلی طایفه سقلمه چی در کوه دودو (دودویه) بود که به تدریج به کوهپایه دودویه منتقل شده و روستاهایی چون چشمه بردی، چنارک، (ملاحسینی یا سعادت اباد )امیرآباد و اسلام آباد را ایجاد کردند.
💡 مقر اصلی طایفه سقلمه چی در کوه دودو (دودویه) بود که به تدریج به کوهپایه دودویه منتقل شده و روستاهایی چون چشمه بردی، چنارک، (ملاحسینی یا سعادت اباد )امیرآباد و اسلام آباد را ایجاد کردند.