حلوا خوردن

حلوا خوردن. [ ح َ خوَرْ / خ ُ دَ ] ( مص مرکب ) شیرینی خوردن:
چه خوش بود دو دلارام دست در گردن
بهم نشستن و حلوای آشتی خوردن.سعدی.چو حلوا خورد سرکه از دست شوی
نه حلوا خورد سرکه اندوده روی.سعدی.

شیرینی خوردن

💡 چو حلوا خوردن تو بیش گردد شود خون و سزای نیش گردد

💡 گفت: «جنگ کردن با خردمندان آسان تر است از حلوا خوردن با بی خردان».