جلت

جلت. [ ج ُل ْ ل َ ] ( ص ) در تداول، حقه باز. بدجنس. بی ننگ وعار. پست. ناجوانمرد. در اصطلاح لوطیان، سخت ناچیز. سخت بی اخلاق. رذل. و در تداول خراسان جُلَّت را به آدم بی معنی و هرزه گویند. ( از لغت محلی شوشتر نسخه خطی ).
جلت. [ ج ُل ْ ل َ ] ( ع اِ ) جُلّة. خنور خرما که از برگ خرمابن ساخته باشند. ( ناظم الاطباء ). ظرف کدومانند و بزرگ که در آن خرما نهند. ج، جِلال، جُلَل. ( البیان و التبیین ج 2 ص 122 ). ظرف کدومانند که از برگ درخت خرما ساخته باشند. جُلّة. نوعی از خنور خرما و آوندی از برگ خرما. ج، جُلل، جِلال. ( منتهی الارب ). و در لغت محلی شوشتر نسخه خطی آمده: دَدَل؛ زنبیلی است بزرگ که از پوست خرما چینند و بر آن دو دسته گذارند که دو کس آن را بردارند و چیزها را بدان نقل و تحویل کنند و به عربی جُلَّت خوانند: یا بنی حریص أطعمتکم عاما اول جُلَّةً فأکلتم جُلتکم و أغرتم علی جُلَّةِ الضّیفان. ( البیان و التبیین ج 2 ص 122 ).
جلت. [ ج َ ] ( ع مص ) زدن. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( از ناظم الاطباء ). || جَلَتَت ْ اَلْیَتُه ُ؛ پایین آمد اَلْیه او در ران وی. ( از اقرب الموارد ) ( از ناظم الاطباء ).
جلة. [ ج َل ْ ل َ ] ( ع مص ) گرد آوردن پشکل را بدست. ( از اقرب الموارد ) ( از منتهی الارب ).
جلة. [ ج ُل ْ ل َ ] ( ع اِ ) ظروف مایعات را نیز گویندهمچو خم و خمچه و کدوی شراب و امثال آن و ظرفی نیز باشد مانند سبد که آنرا از برگ خرما بافند و خرما درآن کرده از جایی بجایی برند و بعضی گویند به این معنی عربی است. ( برهان ). زنبیل بزرگ برای خرما. ج، جِلال، جُلَل. ( از اقرب الموارد ). نوعی از خنور خرما و آوندی از برگ خرما. ( منتهی الارب ). جله بضم اول کدوی بزرگ از تمر و خرماست. ( حاشیه برهان از شرح قاموس ). و رجوع به جُلّت شود. || پشکل و یک پشکل یا پشکل ناشکسته. ( منتهی الارب ). رجوع به جَلَّة شود.
جلة. [ ج ِل ْ ل َ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ جَلیل. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || بزرگان و اشخاص بااهمیت. ( اقرب الموارد ). گویند: قوم جلة. ( اقرب الموارد ). || کلانسال از شتر. || کلانسال از مردم.( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). واحد و جمع و مذکرو مؤنث در وی یکسان است. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || ناقه شش ساله که هنوز بسال نهم نه درآمده یا شتر نر شش ساله را گویند: بعی-ر جِل وناقة جِلَّة. || پشکل و یک پشکل یا پشکل ناشکسته. ( منتهی الارب ). رجوع به جُلَّه و جِلَّة شود.

( جمله فعلی ) بزرگ است ( برای مونث یا جمع آید ). یا اسماو ه ( اسماوه ) و عمت نعمائ ه ( نعماوه ). بزرگ باد نامهای او و همگنان را شامل باد نعمتهای او:....و در آن مواضع که بروزگار پادشاهان گذشته ملک الملوک را - جلت اسماوه و عمت نعماوه - ناسزا می گفتند امروزه همواره عبادت می کنند. یا جل عظمته. در محکم تنزیل فرماید....
در تداول حقه باز بد جنس

💡 انما المؤ منون الذين اذا ذكر الله و جلت قلوبهم و اذا تليت عليهم اياته زادتهمايمانا و على ربهم يتوكلون، الذين يقيمون الصلوة و مما رزقناهم ينفقون، اولئك هم المؤمنون حقا لهم درجات عند ربهم و مغفرة و رزق كريم:

💡 (( قال الله تعالى: فسئلو ا هل الذكر ان كنتم لاتعلمون (231)، وقال جلت الاوه: فلينظر الانسان الى طعامه (232)، و عن ابى جعفر عليه السلام انهقال: علمه الذى ياءخذه عن من ياءخذه (233). ))

💡 اول ملامتیی که در جهان بودآدم بود و اگر حقیقت میخواهی اول ملامتیی حضرت جلت بود زیراک اعتراض اول بر حضرت جلت کردند «اتجعل فیها» «من بفسد فیها». عجب اشارتی است این که بنای عشقبازی بر ملامت نهادند.

💡 الذين اذا ذكر الله و جلت قلوبهم و الصابرين على ما اصابهم و المقيمى الصلوة ومما رزقناهم ينفقون:

💡 الذين اذا ذكر الله و جلت قلوبهم و الصابرين على ما اصابهم المقيمى الصلوة و ممارزقنا هم ينفقون (317)