تلف کرده

تلف کرده. [ ت َ ل َ ک َ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) اسراف کرده. بربادداده. ( ناظم الاطباء ): یک شب تأمل ایام گذشته می کردم و بر عمر تلف کرده تأسف می خوردم. ( گلستان ).
حاصل عمر تلف کرده و ایام به لهو
گذرانیده بجز حیف و پشیمانی نیست.سعدی.رجوع به تلف و دیگر ترکیبهای آن شود.

اسراف کرده. بر باد داده

💡 من که ز هر شاهد و می زاهدم عمر تلف کرده این شاهدم

💡 یکی زندگانی تلف کرده بود به جهل و ضلالت سر آورده بود

💡 در اینان به حسرت چرا ننگرم؟ که عمر تلف کرده یاد آورم

💡 رو بقفا کن ببین عمر تلف کرده را تا بتو روشن شود روبعدم داشتن

💡 دست حسرت گزی ار یک درمت فوت شود هیچت از عمر تلف کرده پشیمانی نیست

💡 آب و هوای این کشور خشک و داغ است و فقط در جنوب کشور باران کافی می‌بارد. خشکسالی مداوم گله‌های گاو و گوسفند بادیه‌نشینان را تلف کرده‌است.