بی لباس

بی لباس. [ ل ِ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + لباس ) که جامه ندارد. برهنه و عریان.

که جامه ندارد. برهنه و عریان.

💡 به کشوری که وفاقت رسید می گذرد شبش چو آینه بی لباس نورانی

💡 کماندان چون به سربازش نظر بر راست فرماید زند در کوچه ی چپ عذر جوع و بی لباسی را

💡 لباس بی لباسی بر قد دیوانه می‌دوزد که از جو رشته و از خار سوزن می‌کند صحرا

💡 بی لباس این خوب را اندر کنار خوش در آریم ای عدو نابکار

💡 نه سر بی کله شد نه تن بی لباس همان می‌طپد دل زهی ناسپاس