لغت نامه دهخدا
کشک انجیر. [ک ُ اَ ] ( اِ مرکب ) توپ کلان. ( از فرهنگ رشیدی ). || منجنیق که بدان دیوار قلعه اندازند و معنی ترکیبی آن سوراخ کننده کشک ( کوشک ) است:
نه منجنیق رسد بر سرش نه کشک انجیر.انوری.|| چوب گنده ای است مانند ستون که بر زمین فروبرند و سر آن چوب شکافته غلتکی در آن تعبیه کنند وریسمانی بر آن غلتک انداخته از آن شکاف بگذرانند و از یک سر آن ریسمان توبره پر از ریگ و سنگ بیاویزند و میان آن ستون قبضه واری نصب کنند تا کسی خواهد که مشق کمان کشیدن کند به دست چپ آن قبضه را و به دست راست سر دیگر آن ریسمان را به کشاکش آورد به هندی منجر و به شیرازی منجل گویند. ( از فرهنگ رشیدی ). کشکنجیر. رجوع به به کشکنجیر شود.
