دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] بَزّی، ابوالحسن احمد بن محمد بن ابی بَزّه ۷۰-۵۰ق /۸۶- ۶۴م، راوی اول قرائت ابن کثیر مکی از قرّاء سبعه و شیخ القراء مکه معظمه بود.
نام ابوبزّه را بَشّار یا یَسار ذکر کرده اند.وی ایرانی نژاد، و به قولی اهل همدان بود که به دست سائب بن صیفی مخزومی اسلام آورد و در میان اعراب بنی مخزوم ِ ساکن مکه بزیست، و خود او و خاندانش به مکه معظمه انتساب یافتند.
گرایش به قرائت قرآن کریم
از آن جا که عبدالله بن سائب، فرزند مولای وی استاد قرائت مجاهد و ابن کثیر بنیان گذاران مکتب قرائی مکه بوده است می توان دریافت که ابوبزه از آغاز ورود به حجاز، در کنار ابن کثیر به فراگیری قرائت قرآن کریم پرداخته، و این گرایش در خاندان وی برقرار مانده است؛ چنانکه ابوالحسن بزی نخست قرائت اهل مکه را نزد پدرش براساس روایت ابوعمرو جُنَید بن عمرو عَدْوانی از ابوصفوان حُمَید بن قیس اَعرَج از مجاهد فرا گرفت و بنا به تقریر و تأکید بزی، این روایت، اصل قرائت مکه، و مورداتفاق و اجماع همه قراء مکه بوده است. شاید منشأ بسیاری از اختلافات روایت بزی با روایت قُنْبُل و دیگران از ابن کثیر، همین روایت او با واسطه از مجاهد بوده باشد که وی به اصالت آن، و رجحان آن بر دیگر منابع و مبانی قرائت ابن کثیر معتقد بوده است.
فعالیت ها
ابوالحسن بزی تمامی ِ نیمه دوم عمر خود را، به مدت ۰ سال، مؤذن مسجد الحرام بود و در همان جا حوزه قرائتی بس پررونق و بلندآوازه داشت از این رو، با وجود آنکه بزی قرائت ابن کثیر را به واسطه استادانش عکرمة بن سلیمان و ابوالاخریط از شِبل بن عَبّاد و اسماعیل بن عبدالله بن قسطنطین، شاگردان ابن کثیر، روایت کرده است. وی را «صاحب قرائت ابن کثیر» خوانده اند و قرائت اهل مکه را به او منسوب گردانیده اند.
تلاش شاگردان برای تثبیت جایگاه روایی استاد
...