شهریک

لغت نامه دهخدا

شهریک. [ ش َ ] ( اِ ) شهریگ. به عربی رئیس الکوره، کسی بوده است که شهری در زیر فرماندهی او بوده و او را از میان طبقه دهقانان اختیار مینمودند. حاکم شهر. یکی از اصناف حکام ایالات در دوره ساسانی. رجوع به ترجمه فارسی ایران در زمان ساسانیان ص 161، 183، 86، 87 و تاریخ حقوق علی آبادی و شهربان و شهرگ شود.

جمله سازی با شهریک

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 الف) خرما مهمترین محصول کشاورزی منطقه است. این شهریکی از مناطق نخل خیز کشور است

گاییدن یعنی چه؟
گاییدن یعنی چه؟
کس کش یعنی چه؟
کس کش یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز