ابن رسام

[ویکی فقه] اِبْن رَسّام، شهاب الدین ابوالعباس احمد بن ابی بکر بن احمد قادری حلبی (ح ۷۷۳-۸۴۴ق /۱۳۷۱-۱۴۴۰م )، محدث، فقیه و قاضی حنبلی است.
او در حماة سوریه چشم به جهان گشود و هم در آن جا به تحصیل علوم مختلف پرداخت، از این رو به حَمَوی نیز شهرت یافت.
مشایخ
پس از آن به دمشق، حمص، طرابلس، بعلبک و قاهره سفر کرد. در حماة و شهرهای یاد شده، از عالمانی چون شهاب الدین ابوالعباس مرداوی، حسن بن ابی المجد، احمد بن حسین حمصی، اسماعیل بن بردس، ابوعبدالله شمس الدین بن الیونانیه، بلقینی و عراقی فقه و حدیث آموخت و از محدثانی چون ابن رجب، ابن سند، عبدالرحیم بن محمود بن خطیب، یحیی بن یوسف رَحَبی و ابن محب اجازه روایت یافت.
ناقلان حدیث
برخی از محدثان چون ابن فهد و ابن موسی مراکشی از وی حدیث نقل کرده اند.
طبقه علمی
...

💡 ابن رسام (به عربی: ابن الرسام) (برگردان تحت‌الفظی: پسر نقشه‌کش) کیمیاگر، کاشی‌ساز و معرق‌کار مسلمان مصری بود که در دوره سلسلهٔ مملوک بحری (۱۲۵۰–۱۳۸۲ میلادی) می‌زیست.