غم داشتن

غم داشتن. [ غ َ ت َ ] ( مص مرکب ) غصه داشتن. || در اندیشه کسی یا چیزی بودن. اعتنا و توجه داشتن به چیزی یا کسی. باک داشتن از کسی یا چیزی:
همه روز گر غمخوری غم مدار
چو شب غمگسارت بود در کنار.سعدی ( بوستان ).کو فرض خدا نمیگزارد
از قرض تو نیز غم ندارد.سعدی ( گلستان ).آن پی مهر تو گیرد که نگیرد غم خویشش
وآن سر وصل تو دارد که ندارد غم جانش.سعدی ( بدایع ).از حادثه لرزند بخود کاخ نشینان
ما خانه بدوشان غم سیلاب نداریم.صائب تبریزی.- امثال:
غم نداری بز بخر، نظیر: کور بیکار مژه خود را میکند.

( مصدر ) اندوه داشتن غصه داشتن یا غم کسی یا چیزی داشتن. در اندیشه وی بودن باک از کسی یا چیزی داشتن.

💡 همت دونان بود شاد به قسمت شدن سنت خاصان بود ز آمده غم داشتن

💡 عزت مردانه را، عادت خود کرده است نغمهٔ شادی زدن، پردهٔ غم داشتن

💡 عادت عشاق چیست مجلس غم داشتن حلقه شیون زدن ماتم هم داشتن

💡 گر نبود عشق هم، فرض بود مرد را فال محبت زدن، نیت غم داشتن

💡 آینه دیده را صیقل حیرت زدن زاویه سینه را مخزن غم داشتن