دم بسته

دم بسته. [ دَ ب َ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب )بی نفس. ( ناظم الاطباء ). || خاموش. ( آنندراج ). || حیران و سرگردان. ( ناظم الاطباء ).

بی نفس.

💡 مصطفی دم بسته و خلوت نشسته بهر آنک بلبل و نحل است و گیتی را زمستان آمده

💡 بساز با من دم بسته و کلید نجات از این مقید دام ندم دریغ مدار

💡 جز غمت سر سویدای مرا رازی نیست لیک دم بسته زبان را سر غمازی نیست

💡 عاقبت را دید و او اشکسته شد از شکسته‌بند در دم بسته شد

💡 کنون زدوری ایشان دو جوی میرانم زآب دیده و دم بسته ام چو بوتیمار

💡 زبانت اندرین دم بسته باید که کار و بار تو یکسر گشاید