خزینه دار

خزینه دار. [ خ َ ن َ / ن ِ ] ( نف مرکب ) گنجور. خزان. خازن. خزانه دار. ( یادداشت بخط مؤلف ):
خزینه دار خدایند و سرهای خدای
همی به ما برسانندکاهل اسراریم.ناصرخسرو.بفرمود تا وی را در بهشت برند و هفت هزار سال خزینه دار بهشت بود. ( قصص الانبیاء ص 8 ). || آنکه خزینه مملکت یا پادشاهی را حفظ می کند. آنکه قیام به حفظ خزینه و بیت المال کشوری یا پادشاهی می نماید: گوهرآئین خزینه دار و وی از نزدیکان امیر بود آنروز ایستاده. ( تاریخ بیهقی ). گوهرآیین خزینه دار را سالاری... نامزد کرد. ( تاریخ بیهقی ). || تحویلدار. ( ناظم الاطباء ). || جبه دار. ( ناظم الاطباء ).

( صفت ) ۱ - نگهبان خزانه گنجور. ۲ - صندوقدار رئیس صندوق تحویلدار. ۳ - توپ یا تفنگی که دارای مخزن باشد.

💡 خزینه دار تو بسته‌ست و خوارش افکنده ازو طلب کن و بگشایش و به بنده سپار

💡 شاه چو دریا خزینه‌اش همه گوهر لیک شهم را خزینه دار نه این بود

💡 در خزینه داری آوردش خیال تا همه چیزی بسازد حسب حال

💡 طرب سرای خیال من است پرده غیب خزینه دار ضمیر من است روح امین

💡 عالی گهران و خوش عیاران رفتند از نقد وفا خزینه داران رفتند