حق ناشناس

حق ناشناس. [ ح َ ش ِ ] ( نف مرکب ) کافر. کفور. ( منتهی الارب ). کنود. ناسپاس. بی سپاس. کافرنعمت:
وگر دیده زمین سازم که تا بردیده بخرامی
هنوز اندر ره عشقت بوم حق ناشناس ای جان.سوزنی.و گفتم دون است و بی سپاس و سفله و حق ناشناس که به اندک تغیر حال از مخدوم قدیم برگردد. ( گلستان ).
ای صبا با ساکنان شهر یزد از ما بگو
کای سر حق ناشناسان گوی چوگان شما.حافظ.

آن که حق نعمت کسی را فراموش می کند و پاس نمی دارد.

کافر ناسپاس

💡 والی امر سخره ی اشرار ناس آه حق پایمال ز فرقه ی حق ناشناس آه

💡 ای صبا با هم‌نشینان امام ما بگو کی سر حق ناشناسان گوی چوگان شما

💡 پاس حق هرگز مجو حق ناشناس هرکه حق را ننگرد کورش کند حق نمک

💡 (این سهو بین که دیده حق ناشناس من روی ترا برابر قرآن گرفته است)

💡 تا به باطل کس نیندیشد که آن حق ناشناس دل دو تا کرد و ثنا و شکر نه یکتا نهاد

💡 گل رحمت بود خودرو گیاه گلشن طبعش صفت امکان بود حق ناشناس نعمت خوانش