لغت نامه دهخدا
بوسه دزد. [ س َ / س ِ دُ ] ( نف مرکب ) آنکه در پنهانی بوسه کند. بوسه ربا. ( از ناظم الاطباء ) ( فرهنگ فارسی معین ):
بوسه دزدی زده در خواب بر او
مهر تنگ شکرش برجا نیست.ظهوری ( از آنندراج ).
بوسه دزد
فرهنگ فارسی
( صفت ) آنکه در پنهانی بوسه کند بوسه ربا.
جمله سازی با بوسه دزد
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 مروت نیست جرم بوسه دزدان را نبخشیدن که بس باشد قصاص این گناه سهل، لرزیدن
💡 بر سرو قدش زلف را، دل دید و با وی گفت: هی! از بوسه دزدی توبه کن، کین جا درختست و رسن
