بلا خواه

بلاخواه. [ ب َ خوا / خا ] ( نف مرکب ) بلاخواهنده. طالب محنت. محنت جوی. فتنه خواه:
به صوفیان بلاخواه عافیت دشمن
به حق عافیت غم به جان غم برتاب.خاقانی.

بلا خواهنده. طالب محنت. محنت جوی. فتنه خواه.

💡 وگر نه بر بلا خواهی گذشتن بر آتش بگذر و بر درش مگذر

💡 گفته‌ای زلفم مکش ورنه بلا خواهی کشید هر بلایی کز سر زلف تو آید می‌کشیم

💡 بلی گوئی بلا خواهی بلا پوئی بلا جوئی که تا خود را بکوی وی اسیر و ممتحن بینی

💡 گریز از قضای خدایی مجوی بلا خواه و راه ولا را بپوی

💡 بیندیش، ار ز من خواهی بریدن که در هجرم بلا خواهی کشیدن

💡 چه راهست ای سنایی این که با مرغان خود یک دم خبر گویی و جان جویی بلا خواهی تو بی امکان