لغت نامه دهخدا
( براءة ) براءة. [ ب َ ءَ ] ( ع اِمص ) رجوع به برأت شود.
براءة. [ ب َ ءَ ] ( اِخ ) ( سنة... ) نام سال نهم از هجرت بزمان رسول صلی اللّ̍ه علیه وآله.
براءة. [ ب َ ءَ ] ( اِخ ) ( سوره ٔ... ) همان سوره توبه است و آن سوره نهم از قرآن کریم است، میان انفال و یونس. و بسم اﷲ الرحمن الرحیم در آغاز آن نیست.
براءة. [ ب ُ رَ ءَ ] ( ع اِ ) کازه صیادان. ج، بُرَء. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).