بالا نشسته

بالا نشسته. [ ن ِ ش َ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) آنکه در جای بالا قرار گرفته باشد. نشسته در مقام برتر. || برتر. مقدم. پیش.

💡 پرسيد: پس چرا بالاى منبر رفته اى و در آن بالا نشسته اى.

💡 تنها نی ام اگرچه که تنها نشسته ام با خاصگانِ عالمِ بالا نشسته ام

💡 دایم چو آفتاب درین انجمن ز شرم بینم ازان به زیر، که بالا نشسته ام