تیرگر

تیرگر. [ گ َ ] ( ص مرکب ) همان تیرساز بدون اضافت... ( آنندراج ). سازنده تیر. ( ناظم الاطباء ). تیرساز. آنکه تیر سازد. براء. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). سهام. نابل. نبال. ( دهار ). نشاب. ( منتهی الارب ):
ز هجر تیر گر خواهد جدا افتاد جان از من
که گزگز می جهد پیوسته آن ابروکمان از من.سیفی ( از آنندراج ).رجوع به تیرساز شود. || در بیت ذیل از خسرو و شیرین نظامی به معنی تیرانداز و صیاد هدف یاب بیشتر نزدیک است:
چو چشم تیرگر جاسوس گشتم
به دکان کمانگر برگذشتم.نظامی ( خسرو و شیرین چ وحید ص 100 ).

تیرساز، سازندۀ تیر.

همان تیرساز بدون اضافت سازنده تیر

💡 تیرگر امرد مرا یاد وصالش پیر کرد خانه من آمد و خود را نشان تیر کرد

💡 دلخراشان را بهم آمیزش ذاتی بود تیرگر هر جا که باشد طالب پیکان گرست

💡 آن تیرگر که سینه فگارم ز تیر او در تاب گشته ام ز غم تاب گیر او

💡 به تلخی کشد کارم از تیرگر بود گر نی تیر او نیشکر

💡 گویی که گاه دشمنی و گاه دوستی کین تو شد کمانگر و مهر تو تیرگر