تشنه دلی

💡 سراب، تشنه‌لبان را کند بیابان مرگ خوشا دلی که به دنبال آرزو نرود

💡 دلی ز بادیه کعبه تشنه تر دارم روم به دیر به طوفان کنم شراب عوض

💡 دلی کز تو سوزد چه باشد دوایش چو تشنه تو باشد که باشد سقایش

💡 شه تشنه بمرگ از ناتوانی دلی سیر آمده از زندگانی

💡 شاعر با کلمات سوزناک خود، از یک عاشق تشنه دلی سخن می‌گفت که در جستجوی آرامش و وصال معشوق، شب‌های طولانی را به گریه گذرانده است.

💡 او با قلبی تشنه دلی و روحی بی‌قرار، به دنبال یافتن معنای واقعی زندگی و رسیدن به کمال انسانی در میان کتاب‌های فلسفی قدیمی بود.

💡 آن شخصیت داستان، در اوج تنهایی و تشنه دلی، سعی داشت با نوشتن خاطرات خود، خلأ عاطفی عمیقی را که در قلبش حس می‌کرد، پر کند.