اشک لاله فام

💡 گو همره اشک لاله‌گون دل من بیرون نرود ز دیده خون دل من

💡 مرا بر هر زمین از دیده اشک لاله گون آید دمد آنجا گل حسرت وز آن گل بوی خون آید

💡 بخت شور ما ز اشک لاله گون شرمنده نیست بر زمین شور باران را نباشد منتی

💡 در انتظار آن گل فریاد کن چو بلبل آشفته زلف سنبل از اشک لاله‌گون کن

💡 تا به روی از دیده اشک لاله‌گون می‌آیدم دم به دم از گریهٔ خود بوی خون می‌آیدم

💡 نیست اشک لاله‌گون، کز شوق دیدارش نگاه تا به مژگان می‌رسد، چون من دلش خون می‌شود