اشک حنائی
اشک حنائی به معنای اشک سرخ است که به طور کلی در ترکیب‌های وصفی و اصطلاحات ادبی به کار می‌رود. این واژه می‌تواند به صورت نمادین به اشک‌هایی اشاره کند که رنگی خاص دارند. همچنین می‌توان به اشک‌هایی مانند اشک پیازی، اشک جگرگون، اشک خون‌آلود، اشک خونی و اشک گلگون اشاره کرد که هر یک ویژگی‌ها و معانی خاص خود را دارند. این اصطلاحات در ادبیات و شعر به طور معمول برای بیان احساسات عمیق و حالات روحی مختلف به کار می‌روند. اشک حنائی به نوعی نشان‌دهنده شدت و عمق احساسات انسانی است و می‌تواند نمادی از غم، اندوه یا حتی شادی باشد. در فرهنگ و ادبیات ما، رنگ و نوع اشک می‌تواند نقش مهمی در انتقال پیام‌ها و احساسات ایفا کند و هر یک از این اشک‌ها گویای داستانی خاص از زندگی و تجربیات انسانی هستند.
لغت نامه دهخدا
اشک حنائی. [ اَ ک ِ ح َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) اشک سرخ. ( آنندراج ). رجوع به اشک پیازی و اشک جگرگون و اشک خون آلوده و اشک خونی و اشک خونین و اشک گلگون شود.
فرهنگ فارسی
اشک سرخ
جمله سازی با اشک حنائی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در آن داستان غم‌انگیز، شخصیت اصلی با اشک حنائی و قلبی شکسته، برای وداع با سرزمین دوران کودکی خود گریه می‌کرد.
💡 شاعر با توصیف اشک حنائی، سعی داشت عمق رنج و اندوهی را که در دل سوگواران نهفته بود، به تصویر بکشد.
💡 آن صحنه بسیار سوزناک بود، گویی تمام جهان با اشک حنائی و سوگواری برای از دست رفتن زیبایی‌ها، در حال گریه بود.
