ابراء در قران

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] ابراء در قرآن. ابراء (از مادّه «برء») به معنای رها کردن
در اصطلاح فقهی، ابراء به انشایی انصراف دارد که نتیجه آن، ساقط کردن بدهی ثابت در ذمّه مدیون از سوی شخص طلبکار است؛ اعمّ از آن که اسقاط ما فی الذمّه با خود ابراء حاصل شود یا آن که طلبکار، ما فی الذمّه مدیون را به او تملیک کند و نتیجه آن اسقاط ما فی الذمّه باشد؛ چنانکه شهید اوّل احتمال داده است؛
شهید اول، القواعد و الفوائد، ص۲۹۱ و ۲۹۲.
ابراء بنابر تملیک، عقد است؛ ولی بنابر اسقاط می تواند عقد یا ایقاع باشد؛ همچنین بنابر تملیک، ابراء دین مجهول برای طرفین و ابراء دین مبهم و مردّد و نیز معلّق کردن ابراء، درست نیست.
القواعد و الفوائد، ص ۲۹۱و۲۹۲.
واژگان مرتبط با این مدخل در قرآن، تصدّق و عفو و فضل است. تصدّق در سه آیه ۲۸۰ بقره
بقره/سوره۲، آیه۲۸۰.
...

جمله سازی با ابراء در قران

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 به گفته باستان‌شناسان تاریخ عمان به هزاره دوازدهم قبل از میلاد و در پایان عصر یخبندان بر می‌گردد. در آن دوران عمان سرزمینی سرسبز، حاصلخیز و پربار بوده‌است. حفاری‌هایی در مختلف باستانی منجر به کشف قبرستان‌های ولایت بریمی در منطقه ظاهره و ولایت ابراء در منطقه شرقیه و محوت در منطقه وسطی و نزوی در منطقه داخلیه و دیگر مناطق سلطنت عمان و به ویژه مناطق ساحلی شده‌است. از این حفاری‌ها پیداست که عمان روابط تجاری گسترده‌ای در مابین هند و میان‌رودان و دیگر تمدن‌های شبه‌جزیره عربستان داشته‌است.