اصطکاک غلتشی

{rolling friction} [فیزیک] نیروی اصطکاک بین جسم غلتان و سطحی که غلتش بر روی آن انجام می شود

نیروی اصطکاک بین جسم غلتان و سطحی که غلتش بر روی آن انجام می‌شود.

💡 غلتش در جایی که هیچ لغزشی وجود ندارد، غلتش خالص نامیده می‌شود. طبق تعریف، در غلتش خالص، دو نقطه از دو جسم، در لحظه تماس دارای سرعت برابر هستند. در غلتش خالص دو استوانه یا یک استوانه و یک صفحه مسطح، یک خط تماس داریم. دو خط از دو جسم استوانه ای، یا یک استوانه و یک صفحه مسطح، در لحظه تماس دارای سرعت برابر هستند. در عمل، به دلیل تغییر شکل‌های کوچک در نزدیکی منطقه تماس، به لغزش‌های جزئی و موضعی و اتلاف انرژی اتفاق می‌افتد. با این وجود، اصطکاک غلتشی حاصل بسیار پایین‌تر از اصطکاک لغزشی است.

💡 تایرهای بیراهه‌نوردی معمولاً از نوع شعاعی با آج‌های ضخیم و عمیق هستند. در سطوح خاکی، لبه‌های باز آج‌ها به زمین نرم فرومی‌روند و کشش بیشتری نسبت به اصطکاک غلتشی ایجاد می‌کنند. این موضوع مشابه کششی است که توسط کفش‌های کوهنوردی ایجاد می‌شود. این لاستیک‌ها حداکثر چسبندگی و اصطلاحاً چنگ‌زنی را در سطوح سست ارائه می‌دهند، اما در سطوح آسفالته، سطح تماس کوچکتر آنها، کشش کمتری نسبت به لاستیک‌های خیابانی ایجاد می‌کند. لاستیک‌هایی با برآمدگی‌های کمتر (برآمدگی‌های کوچکتر و مقطع آج نزدیکتر به لاستیک‌های خیابانی) می‌توانند یک راه حل میانه ارائه دهند که باعث چنگ‌زنی کمتری به زمین در خارج از جاده می‌شوند، اما چنگ‌زنی نزدیک به لاستیک‌های خیابانی را در سطوح آسفالته دارند. چنین لاستیک‌هایی برای موتورسیکلت‌های اندورو و دو منظوره و سایر وسایل نقلیه‌ای که برای استفاده در بیراهه‌ها و هم در آسفالت طراحی شده‌اند، مفید هستند.