ابن دحیه

ابن دحیه. [ اِ ن ُ دِ ی َ ] ( اِخ ) رجوع به ابوالخطاب بن دحیه شود.

[ویکی فقه] اِبْن ِ دِحْیه، مجدالدین عمر بن حسن بن علی بن محمد بن فرح کلبی، مکنی به ابوالخطاب و معروف به ذوالنّسبین (۵۴۴ -۶۳۳ق / ۱۱۴۹-۱۲۳۶م )، محدث، لغوی، فقیه، مورخ آشنا به ایام عرب و شاعر اندلسی است.
در بَلنسیه (والانسیا) زاده شد، در قاهره درگذشت و در سَفح المقطم مدفون گردید.
نسب
ابن دحیه نسب خود را از جانب پدر به دحیه از صحابه پیامبر اکرم (ص ) و از سوی مادر به ابن بسام فاطمی علوی از نسل حسین بن علی (ع ) می رساند و به همین سبب خود را ذوالنسبین می نامید، اما مخالفانش نسبت او به دحیه کلبی را نفی کرده و گفته اند که دحیه بلاعَقِب بوده است.
فعالیت ها
او که به تحصیل علم و استفاده از محضر مشایخ و رجال حدیث و تاریخ توجه خاص داشت، در همان ایام جوانی زادگاهش را ترک گفت و به سیر و سفر پرداخت و در جست و جوی علم به شهرهای مختلف اندلس، مراکش، مصر، شام، عراق، حجاز و ایران ( خراسان و اصفهان ) رفت و در این نواحی نزد دانشمندان بنام زمان شاگردی کرد. ابن دحیه پس از آنکه از اندلس به مصر سفر کرد، به دربار ملک عادل ایوبی پیوست و از سوی وی به معلمی فرزندش کامل محمد برگزیده شد. بعدها که کامل دارالحدیث را ساخت ابن دحیه را به ریاست آنجا گماشت. وی دوبار نیز به سمت قاضی شهر دانیه منصوب شد.
اساتید و راویان
...

💡 از این میان می‌توان به کارن آر مسترانگ در کتاب زندگی‌نامه پیامبر اسلام اشاره کرد که تنها واقعه تبوک و حدیث را گزارش کرده‌است. به نقل از مظهری، مفسر سنی مذهب، ابن هشام گزارش می‌کند که محمد بن مسلمه انصاری، از جانب محمد جانشین شد و کسی جز او در مدینه نماند، ولی دراوردی شخصی به نام سباع بن عرفطه را جانشین محمد در این موقعیت می‌داند. واقدی از کسانی است که جانشین محمد را محمد بن مسلمه در مدینه گزارش کرده‌است. ابن دحیه، روایتی را که صحیح توصیف می‌کند از سعد بن ابی‌وقاص روایت می‌کند که بر اساس آن، علی در مدینه جانشین محمد ماند و محمد به تبوک رفت.