دوش بر دوش

دوش بر دوش. [ ب َ ] ( ص مرکب ) دوشادوش. دوش بدوش. شانه بشانه. برابر هم. || صف درصف:
هزار سوزن الماس بر دل است مرا
از این حریرقبایان که دوش بردوشند.بابافغانی شیرازی.رجوع به دوش بدوش شود. || معاشر. ندیم. جلیس. هم صحبت:
نداند دوش بردوش رقیبان
که تنهامانده چون خفت از غمش دوش.سعدی.

دوشا دوش. برابر هم.

💡 دوش بر دوش قضا دست در آغوش قدر آمد از پرده برون پردگی صنع خدای

💡 بپایش خاستم گه دست بر دست به پیشش گه نشستم دوش بر دوش

💡 دوش بر دوش فلک می‌زنم امروز که دوش مستم از کوی خرابات به دوش آوردند

💡 نداند دوش بر دوش حریفان که تنها مانده چون خفت از غمش دوش

💡 نوبهار آمد خرامان دوش بر دوش نشاط داد گلبن را بکف جامی ز سر جوش نشاط

💡 دهانش بر دهان و نوش بر نوش میانش بر میان و دوش بر دوش