حنو

حنو. [ ح َن ْوْ ] ( ع مص ) کج کردن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). خم دادن. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ) ( تاج المصادر بیهقی ). || کوژ کردن پشت را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || پیچیدن دست را و دو تا کردن. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). || ساختن کمان. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || شفقت کردن. ( منتهی الارب ). مهربانی کردن. || پیر کردن: حناه الدهر؛ پیر کرد او روزگار. ( ناظم الاطباء ).
حنو. [ ح ُ ن ُوو ] ( ع مص ) مهربانی کردن. ( تاج المصادر بیهقی ). مهربانی کردن بر فرزند و شوی نکردن بعد مردن پدر آنها. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). || آرزومند شدن. ( آنندراج ). || حنو نعجة؛ گشن خواه شدن میش. ( ناظم الاطباء ).
حنو. [ ] ( اِخ ) ( یوم الَ... ) جنگی است مر بکررا بر تغلب و در آن باره اعشی گفته است: بعینیک یوم الحنو اذ صحبتهم. رجوع به مجمع الامثال میدانی شود.
حنو. [ ح َن ْوْ / ح ِن ْوْ ] ( ع اِ ) خم دار و کج از هر چیزی خواه از بدن آدمی مانند استخوانهای ابرو و ریش و پهلو و خواه از غیر آن مانند پشته زمین و ریگ توده. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || هر چوب کج که در پالان خرد یا در پالان بزرگ است. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). چوب زین و پالان. || کوهه زین. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || جانب چیزی. ( منتهی الارب ).
حنو. [ ح ِ ] ( ع اِمص ) کژی. ( منتهی الارب ). || ( اِ ) جانب. ( اقرب الموارد ). جانب هر چیزی. ( ناظم الاطباء ).
- حنو سرج؛ اسم است برای هر دو قربوس مقدم و مؤخر. ( اقرب الموارد ).
|| نباتی است. ( منتهی الارب ). نام گیاهی است. ( ناظم الاطباء ).

مهربانی کردن.

آنچه ازاعضای بدن که در آن کجی واعوجاج باشد

💡 در سال ۱۳۱۹ سد خیرآباد از نوع سدهای انحرافی بر روی رودخانه شاوور احداث گردید. سد خیرآباد نیز جز ابنیه‌های آبی فعال قدیمی واقع در خوزستان می‌باشد. این سد در سال ۱۳۱۹ با استفاده ازمصالح سنگی بر رودخانه شاوور احداث گردید. سد خیرآباد در ۹۰ کیلومتری شمال اهواز قرار دارد. رسیدن به سد از مقابل [[عبدالخان | عبدالخان ]، در مجاورت جاده اهواز – اندیمشک و از طریق جاده روستاهای حسین مشلوش و حسین غلیم امکان‌پذیر است. این سازه درمجاورت روستای حاج حنو قرار گرفته‌است.