بی معبر

بی معبر. [ م َ ب َ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + معبر ) بدون رهگذر. بی گدار. بی گذرگاه:
وز خلق چون تو غرقه بسی کرده ست
این بحر بیکرانه و بی معبر.ناصرخسرو.خاطرم از مدح تو دریاست بی معبر بلی
خاطر مداح تو دریای بی معبر سزد.سوزنی.و رجوع به معبر شود.

بدون رهگذر. بی گدار. بی گذرگاه

💡 خاطرم در مدح تو دریاست بی معبر ولی خاطر مداح تو دریای بی معبر سزد

💡 پیش آن باره خندق معظم در مهابت چو بحر بی معبر

💡 چو شب سیاه شود نور روز در تابش چو خاک خشک شود آب بحر بی معبر

💡 و گر خضر پیمبر را مباح آمد که بی کشتی گذارد گام را بر موج در دریای بی معبر

💡 جود او چیست ابر بی گریه است علم او چیست بحر بی معبر