بالاگریوه

بالاگریوه. [ گ ِ وِ] ( اِخ ) نام یکی از دهستانهای بخش ملاوی شهرستان خرم آباد، این دهستان در جنوب باختری خرم آباد واقع و از شمال بکوه کاف و هشتادپهلو و بخش ولیان، از خاور بدهستان گریت بخش پایی، از باختر براه شوسه خرم آباد به دزفول و رودخانه کشکان، از جنوب به بخش الوار گرمسیری محدود است. موقعیت طبیعی دهستان کوهستانی، هوای آن در قسمت جنوبی گرم و سایر نقاط معتدل است. آب آنجا از رودخانه مهم کشکان و رود افرینه و اشیان و از چشمه سارهای دیگر تأمین میشود و مرتفعترین ارتفاعات این دهستان کوه دلوچ رو مشکا و غزال است. این دهستان از 48 آبادی تشکیل گردیده، جمعیت آن در حدود 17800 تن است و قراء مهم آن عبارتند از جولهولی بالا، معمولاًن، ملاوی، پل دختر. ساکنین این دهستان از طوایف میرجودکی قلاوند هستند. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6 ).

دهی از شهرستان خرم آباد است

💡 جلوگیر دهستانی از توابع بخش بالاگریوه شهرستان پلدختر در استان لرستان ایران است.

💡 بخش بالاگریوه، یکی از بخش‌های شهرستان پلدختر در استان لرستان ایران است. مرکز این بخش، دهستان پاعلم است.

💡 قلاوندها جزئی از لرهای بالاگریوه هستند و به لری بالاگریوه‌ای صحبت می‌کنند.

💡 محققین با بررسی تحول واجی و آوایی از زبان فارسی باستان تا به امروز، همچنین بررسی زبانهای اکدی، عیلامی و هندواروپایی (آریایی) معتقدند که «یَاوتی‌یا» همان واژه «جودکی» امروزی است که ایلی از ایلات بالاگریوه است.

💡 جایدر جنوبی دهستانی از توابع بخش بالاگریوه شهرستان پلدختر در استان لرستان ایران است.