گه مالی

گه مالی. [ گ ُه ْ ] ( حامص مرکب ) عمل گه مال. || مجازاً نیک نشستن جامه یا ظروف و جز آن. پلیدی از چیزی نیک نزدودن.

عمل گه مال.

💡 اگر بسی بخوری خاک در دهان مالی که بس حریص و شکم خار آتش آسایی

💡 سجده ره همچون قدم آخر به جایی می‌برد پا گر از رفتار ماند جبهه مالی می‌کنم

💡 هر کس بجهان مرتبه ای دارد و مالی ماییم و هوای تو و سودا زده جانی

💡 مالی، که آن بروز جوانیم بد بدست جمله شده ز دست و جوانیم هم شده

💡 ای خواجه چه امید وفا هست ز مالی کآن نیست مگر راهبر راهزن تو

💡 با آنکه بی نصیبم از مال و جاه دنیا هرگز حسد نبردم بر منصبی و مالی