کف سپید

کف سپید. [ ک َ س َ / س ِ ] ( ص مرکب ) کف سفید. رجوع به کف سفید شود.

کف سفید

💡 صلای صبح تو دادم به نالهٔ شبگیر چه روزها که سپید از شب سیاه من است

💡 موی سپید، آیت پیری است در جهان گوش تو از سپیدی مو شکوه‌ها شنید

💡 تا سپیدی و سیاهی لازم روز و شبند روز و شب را بر در عمر تو باد آرامگاه

💡 از نیکویی رخ تو گل سرخ میکند بر عارض سپید تو آن خال رو سیاه

💡 به حق آنکه دهد بچگان بستان را سپید شیر ز پستان سر سیاه سحاب