پیچیده گوش

پیچیده گوش. [ دَ / دِ ] ( ص مرکب ) که گوش وی پیچانده باشند توبیخ را:
به ذل غریبان بیمارتوش
به اشک یتیمان پیچیده گوش.نظامی.

( صفت ) آنکه گوش ویرا برای سرزنش پیچیده باشند: به ذل غریبان بیمار توش به اشک یتیمان پیچیده گوش. ( نظامی )

💡 با تو ظالم در نمی گیرد فسون عجز ما ورنه گوش آسمان را آه ما پیچیده است

💡 در تلاش زلف او خوبان به هم پیچیده اند حلقه گوش پریرویان بود زنجیر او

💡 گرچه ما صائب زبان لاف را پیچیده‌ایم گوش بر هر جا که اندازند گفت و گوی ماست

💡 سبحه ذکر ملایک از نظام افتاده است بس که پیچیده است در گوش فلک غوغای ما

💡 غیر ما جورکشی همره این قافله نیست ناله ماست که در گوش جرس پیچیده

💡 زلف و رویت جانب ما گوش می‌دارند و تو زلف را زین تاب دادی، روی از آن پیچیده‌ای