نا انداخته

ناانداخته. [ اَ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) نسنجیده و از پیش فکر ناکرده: و اندیشه نکردند که سخن ناانداخته نباید گفت. ( تفسیر ابوالفتوح ج 5 ص 110 ).

نسنجیده و از پیش فکر نا کرده. و اندیشه نکردند که سخن نا انداخته نباید گفت.

💡 و نيز مى گويند:((امامت در قرآن بسيار تصريح شده، ولى آنها را انداخته اند)).

💡 از لبت در بزم مستان چون گذشته نکته ای آتشی در جام و شوری در کباب انداخته

💡 زان شراب آتشین کافکنده در جام چو لب آتشی گویا به جان شیخ و شاب انداخته

💡 آياتى از قرآن را فراموش كرده و از قرآن انداخته، تا اينكه يكى از اصحاب همانا رامى خواند و به خاطرش مى آورد.

💡 مه، برین چرخ یکم از امر حق، در تیره شب خویشتن را همچو شمعی در دخان انداخته

💡 پيامبر صلى اللّه عليه و آله فرمود: (آيا مى خواهى همسرت را به خانه ببرى ؟ علىعليه السلام هم چنان كه سرش را به زير انداخته بود گفت: (آرى پدر و مادرم فداىتو باد!)